50 jaar DSC: de voorbereidingen

Begin 1973 is een jubileumcommittee in het leven geroepen. Jac Heerkens wordt er secretaris van. Jan Zillinger-Molenaar verzorgt de publiciteit en zal in oktober de eerste redacteur worden van het clubblad Schakend Dongen. Dhr Hölscher belegt de binnengekomen gelden. Heerkens en Zillinger zijn duidelijk de stuwende krachten en zij worden samen met de wedstrijdleder Leemands in het uit te breiden bestuur opgenomen.

De periode zal een roerige worden. Een verhuizing van Cantral naar de Salamander is gezien het ledental van circa 30 geen overbodige luxe. De verhuizing zal al te spoedig door een tweede gevolgd worden. In februari 1974 wordt DSC, ondanks de vele hulp van de leden bij het schoonmaakwerk, vanwege te geringe baten op straat gezet. Met het onderkomen in het legendarische Kartingcentrum zal DSC in de jaren er na een clubhuis treffen dat zijn gelijke niet kent, met Joop en Janny van Emmerik als zeer gastvrije en behulpzame uitbaters.

Er komt een clubblad en een bekercompetitie en ... er komt een bestuurcrisis.
Niet alle leden zijn het eens met de grote plannen van het bestuur, de ontwikkelingen gaan wel erg snel, het begint te rommelen binnen de club. In november 1973 zal in een extra Ledenvergadering het voltallige bestuur opstappen, waarbij Zillinger en Heerkerns zelfs de club verlaten. Na een lijmpoging in het weekeinde zal het bestuur exlusief dhr. Leemans terugkeren en zal het bestuur degelijk de ontwikkelingen voortzetten zoals het deze voorheen pleegde te doen.
Op het schaakbord is er ook het een en ander gebeurd. Na een degradatie in 72/73 wordt het 50-ste jaar het externe seizoen in stijl met een kampioenschap afgesloten.

Het gouden jubileum

Na een bewogen periode waarin een ware waslijst van voorbereidende aktiviteiten moest worden afgewerkt, kan in mei 1974 het gouden jubileum van de Dongense Schaakvereniging DSC van start gaan. Op waarlijk grootse wijze zijn de festiviteiten aangepakt.

Het begint zaterdag 11 mei 1974 met een levend schaakspel. Kinderen van basisschool "de Schakel" worden alsschaakstukken vermomd, de rol van paard neemt ponyclub "Princes Marijke" voor haar rekening. Het geheel trekt onder leiding van drumband Beatrix met veel tamtam naar het Wilhelminaplein waar J.W.Ruth, de voorzitter van de KNSB, een geprepareerde partij speelt tegen prof.ir.C.Botter, voorzitter van de NBSB. Dat er helaas weinig belangstelling is van de Dongense bevolking, doet niets af aan dit unieke, eenmalige spectakelstuk.

Gouden JubileumNa het buitengebeuren volgt een officiele receptie in Central, waar A. Schilders, J. Schilders en A. Claassen tot ere-lid worden benoemd, en W. Goud tot lid van verdienste.

De volgende Zaterdag geven Donner en Sosonko simultaan in de ontspanningszaal van de Rimi, voor een uitverkocht huis. Van de Dongenaren weet J. Leijten remise te behalen tegen Donner, Sosonko verliest van A. Boons en J. Kuppens en speelt remise tegen j. Driesen en A. Schilders.

Op hemelvaartdag, donderdag 23 mei, komen de jongeren aan bod. in het patronaat wordt een groot jeugdtoernooi gespeeld waar zowat alle basisscholen van Dongen aan meedoen.

De festiviteiten worden afgesloten op zaterdag 25 mei. Beginnend met een jublileumtoernooi met 24 groepen van 4 spelers, verdeeld over eerste, tweede en derde klasse. Tevens zijn er twee eregroepen. In de eerste daarvan treden nog twee spelers op die er 50 jaar eerder bij waren toen DSC werd opgericht: J. Pandelitchka en A. Herrings. Verder vinden wij erin terug: J. Leijten, J. Snels, A. Claassen, A. Schilders, Th. Leijten en W. Leijten.

Na het schaken is er een diner met aansluitend een gezellige feestavond voor de genodigden en leden met hunne dames.

Het geheel heeft van de kleine vereniging enorme inspanningen gevergd, maar onder leiding van Jac. Heerkens, en met volle inzet van alle DSC-ers, is het jubileum een groot succes geworden. Na alle verwikkelingen die er aan vooraf gingen, kan iedereen met tevredenheid terugzien. Zelfs financieel springt de vereniging er aardig uit.

Een gestage groei

Na de geslaagde jubileumviering zal DSC niet meer hetzelfde zijn. Het altijddurende verhaal van vertrekkende en komende leden zal ook na een jubileum opgeld doen. Met Aad Barnhoorn als secretaris-penningmeester en Jac Heerkens als voorzitter treed een periode aan waarin wordt gepoogd om DSC in Dongen bekender te maken en te houden en waarin de schaakactiviteiten voor een gemeente als Dongen groot zijn en succesvol blijken. Het Kerstkalkoenentoernooi (vanaf december 1974), het Open Dongens Kampioenschap (vanaf 1974) en natuurlijk vanaf maart 1975 een jeugdafdeling.

Met het hekkenruimen bij de wielerronde van Dongen zal jarenlang een speciale openingsavond bekostigd worden en een bezoek aan Gent (met wedstrijd tegen Ruy Lopez) en een voordracht van Hans Bouwmeester lijken in die tijd eerder regel dan uitzondering. Ook zal er op de dinsdag avond een recreatie-afdeling worden gestart.

De jeugdafdeling wordt vanaf het begin goed bezocht. Al snel wordt een vast aantal van circa 25 jeugdige spelers gehaald, die via de methode Withuis ('Jeugdschaak') in het schaakspel worden onderwezen, in een competitie spelen en deelnemen aan diverse toernooien en districtskampioenschappen.

Het aantal senioren blijft rond de dertig schommelen, al is er een groot verloop. Van de top blijven er veel, waardoor het eerste team jarenlang in de top van de tweede klaasse meedraait. In 1977 wordt op een half bordpuntje de promotie gemist. De soep voor het overwinningsdiner stond al te pruttelen...

Het seizoen er op komt DSc dan eindelijk met het kampioenschap in de eerste klasse Brabant terecht. Een tweede team is er ook steeds, het aantal spelers is voldoende om altijd met de volle bezetting aan te kunnen treden.

En nog is het niet genoeg. Op 29 september 1976 komt oud-wereldkampioen Max Euwe ba 27 jaar weer naar Dongen. Bij deze gelegenheid wordt hem het erelidmaatschap aangeboden, wat Euwe van DSC als een van de weinige verenigingen accepteert !

In 1977 en 1978 zijn er heuse schaakweekends, met de IDEENS-schaaknachten, met een dagtoernooi en een jeugdkamp tegen Oosterhout. Dit soort activiteiten is natuurlijk alleen mogelijk geworden met de hulp van familie vanEmmerik.

Dat Jan Timman in 1979 voor het 55-jarig jubileum kan worden uitgenodigd is gezien het bovenstaande geen verassing.

Waarna remise werd aangeboden en geaccepteerd.

De jaren 80

Met het begin van de jaren 80 wordt het belang van de jeugdafdeling in de schaakclub duidelijker en duidelijker. Het vijfjarig bestaan wordt met een simultaan door Ton van Kuyk en Toine Verkooyen gevierd, er is een scholenkampioenschap, een proefles op de zondagmorgen, en ... de schaakcomputer doet zijn intrede.

De senioren blijven op de dertig man zitten. ondanks het vertrek van toppers als Ad Jansen en Toine Verkooyen blijft DSC, nu in de tweede klasse, het aardig doen in de regio. Het tweede team blijft ook nog steeds meedraaien, zij het een stukje lager dan gehoopt.

In november 1981 komen dankzij de Rabobank de grootmeesters Lajos Portisch en Gennadi Sosonko naar Dongen voor een simultaan.
In 1981 zal Jac Heerkens de voorzitterhamer overdragen, maar hij blijft van vitaal belang voor de club.
In maart 1982 zal DSC na jaren in een geweldig clubhuis te hebben vertoefd, noodgedwongen moet omzien naar een nieuwe speelruimte. Na een brand blijft van het Kartingcentrum niet veel meer over dan enkele zwartgebakerde muren. Een geluk voor de club is dat via de KNSB het materiaal goed is verzekerd. Een duurzame aankoop van nieuw materiaal wordt gedaan en is vandaag de dag nog grotendeels in gebruik.

Het nieuwe onderkomen is de Cammeleur, waar DSC een speelruimte treft waar het als verwende club even aan moet wennen, waar het goed toeven is, en waar ze eind jaren 80 opnieuw voornamelijk grootscheepse jeugdactiviteiten van zich laten spreken.

Jac Heerkens

Een speciaal woord wordt meestal gewijd aan degenen die het verdienen. Als we iemand uit de geschiedenis van de vereniging als Mister DSC mogen noemen dan is het Jac wel. Na zijn verhuizing naar Dongen begin jaren 70 zal hij zich binnen kortetijd verdienstelijk maken voor DSC. Met zijn optreden voor het 50-jarig jubilieum in 1974 is hij al te kenmerken als iemand die met een hart vol schaakliefde voor de club bezig is, die er veel tijd in steekt en die zich als voorzitter door het echte 'trekken van de kar' bij velen geliefd maakt. Zijn ambitie, zijn drift om DSC naar een hoger plan te tillen wordt hem niet door iedereen in dank afgenomen, al valt dit zeker ruimschoots weg tegen de vele zaken welke hij vorm heeft gegeven (en indirect nog geeft). De jeugd afdeling is er op lange termijn een goed voorbeeld van. De vele evenementen, het meehelpen aan het clubblad, de vele jaren dat hij een taak op zich heeft genomen, waaronder de 7 jaar voorzitterschap, dat alles maakt dat Jac op zoveel punten in de geschiedenis van DSC vanaf 1972 zichtbaar is. Zijn Lidmaatschap van Verdienste, dat hem pas in augustus 1992 wordt toegekend, is dan ook vanzelfsprekend.

Waarna het snel naar 0-1 ging.

De jaren 80 deel 2

De tweede helft van de jaren 80 zal er een grote groep junioren de vrijdagavond bevolken. De echte toppers zijn nog altijd Ton van Kuyk, Huub Leemans, Kees Verkooyen en Jac Heerkens, maar daarachter staan onder meer Mark Peeters, Ruben in 't Groen, Adri Hartsuiker, Hans Jacobs en Remko v.d. Burght. Zij zijn de eerste junioren die het tot de top drie van DSC zullen schoppen. Van de senioren zijn Adri Adamwicz, Alex Blijlevens, Frans v.d. Brught en Ad Swinkels als oud- en nieuw- gedienden regelmatig bovenin de ranglijst te vinden.

Extern zal jarenlang een mix van jong en oud de twee zaterdag-achttallen bevolken, waarbij de bovengenoemde junioren door grote niveauschommelingen lang niet altijd in het eerste team te vinden zijn. Het ledental van DSC neemt een lucht, tot het halverwege 1988 op maar liefst 37 uitkomt. Het grote aantal junioren hierin heeft ook een keerzijde. Als de studietijd aangebroken is, zien we vele spelers niet meer terugkeren.

De laatste jaren in deze periode lijkt de club wat in slaap te vallen. Enkele evenementen als het Kerstkalkoenentoernooi worden wat minder bezocht en het Open Dongens Kampioenschap beleeft zijn voorlopig laatste uitvoerin in mei 1991.

De junioren, intussen wat volwassener geworden, zullen in het begin van de jaren 90 deze tendens omdraaien.