NIEUWE RECORDS MET GROOTMEESTERLIJK HMC

Met 2 jaren verblijf in de hoofdklasse is ons A-team wel wat gewend. Tegenstanders met een gemiddelde rating van 2000+ en geregeld 2100+ waren meer regel dan uitzondering. De topper was ongetwijfeld tegen Stukkenjagers A op 11-3-16: 2296. En spelers met ratings boven de 2300 werden ook met regelmaat ontmoet, met als toppers Anne Haast (2371) en Stefan Kuipers (2388). Het spelen tegen IM, FM en een enkele keer WGM (je mag 1 keer raden) kwam geregeld voor. Dus: wie verrast ons A-team nog? En zeker nu het A-team in de eerste klasse uitkomt?!

HMC is al jaren de sterkste vereniging in NB. Maar, in de avondcompetitie speelden zij geen rol van betekenis. Kennelijk vond die club het toch tijd worden om daar verandering in te brengen. Dus werd er een sterk A-team geformeerd, dat in de eerste klasse mocht beginnen. Het doel is duidelijk: in 1 jaar doorstomen naar de hoofdklasse. En als HMC een sterk team formeert, dan kan je wat verwachten. Toen het A-team gearriveerd was, werd al snel duidelijk dat het “warmpjes” werd ontvangen. De teamindelingen gaf het volgende beeld:

  1. GM Twan Burg            2505  - Maarten           2125
  2. WGM Nargiz Umudova  2240  - Dick                1752
  3. Thomas Mollema         2182  - Mark                1824
  4. Guido Jansen              2152  - Ivo                 1664

         Gemiddeld                  2270                          1841

Dat was dus duidelijk: HMC wilde (liefst ruim) winnen. En met deze opstelling werden toch nog een paar nieuwe records gevestigd door ons A-team. De sterkste speler (Twan, 2505), voor het eerst een GM en voor het eerst een GM en WGM. Het kon niet op. Het record tegen Stukkenjagers A werd net niet verbeterd.

Na een uurtje spelen werd al snel duidelijk dat HMC ons weinig kansen liet. Er werd stevig, aanvallend, gespeeld. De ratingverschillen lieten zich gelden.

Dick was de eerste die de strijd staakte. Er kwam een Siciliaan op het bord met een variant waar hij niet zo thuis in is en daardoor niet zo goed uit de opening kwam. De Azerbeidjaanse WGM maakte daar goed gebruik van en zette de stelling van Dick meteen onder druk. Allereerst moest Dick zijn rokade opgeven en later verloor hij een pion. Toen stukverlies of erger niet meer te voorkomen was, feliciteerde hij Nargiz en stond het 1-0.

Niet veel later volgde Ivo. Daar kwam een Slavische partij op het bord. Maar ook hier was er sprake van een variant waarin Ivo (nog) niet goed thuis is. Toen hij een stuk ruilde gaf hij zijn tegenstander kans om in te slaan op b7 en zo een pion te winnen. Mede omdat Guido een zeer sterk loperpaar had, kreeg Ivo geen vat meer op het spel. In enkele zetten werd Ivo stevig in de verdediging gedrukt. Toen ook hier stukverlies of erger niet meer te voorkomen was, staakte Ivo de strijd en stond het 2-0.

Op dat moment was het duidelijk dat Mark in een soort Don Quichotte gevecht terecht was gekomen. Na de Hollandse opening waren alle pionnen, behalve die op de a-lijn, naar voren gedirigeerd en was er een scherpe stelling ontstaan. Thomas had zijn pionnen zodanig gestationeerd dat de 2 paarden van Mark nauwelijks goede velden hadden. Toen hij via de a-lijn, die eerst zo vredig leek, de stelling van Mark opende, viel de stelling van Mark als een kaartenhuis in elkaar. Vanuit verschillende hoeken werden stukken van Mark onder vuur genomen. Nadat ook een wanhoop zet niets uithaalde stopte Mark de inmiddels ongelijke strijd en stond het 3-0.

Ook bij Maarten kwam er een Siciliaan op het bord. Een rustige variant. Maar al gauw pakte Twan het initiatief en zette vooral de koningsvleugel van Maarten onder druk. Maarten groef zich diep in de loopgraven en hoopte zo zijn stelling te kunnen verdedigen. Met af en toe een zet in de categorie “op hoop van zegen”. Toen Twan een pion won en daarbij een stevige aanval had op de koningsstelling van Maarten leek Maarten, althans zijn stelling, rijp voor de slacht. Maar, Twan weigerde om af te wikkelen en ging door. Was hij op zoek naar de mooie combinatie? Ook dat leek voldoende, maar Maarten vond toch steeds weer dat oog van de naald om doorheen te kruipen. Een waarlijk kat en muis spel. Toen Maarten, tussen de bedrijven door, een zeer gevaarlijke aanval kon opzetten tegen Twans koning, dwong dat Twan om af te ruilen. En zo ontstond er een stelling waarbij beide spelers een koning, een toren en 3 pionnen op de damevleugel hadden en Twan een vrije pluspion op de h-lijn. Natuurlijk ging Maarten met zijn koning naar de damevleugel, want alleen daar had hij kans om een potje te breken. Het vervolg van de partij valt onder de categorie “verbazingen”. Om te beginnen: ook Twan ging met zijn koning naar de damevleugel en liet zijn vrije h-pion ongemoeid. Toen de torens geruild waren leek het voor Twan “kat in het bakkie”. Immers, een opmars van de vrije h-pion zou Maarten dwingen om met zijn koning zijn pionnen op de damevleugel te verlaten, waardoor deze prooi zouden worden van Twans koning. Maar, Twan koos voor een andere aanpak. Hij zocht met zijn koning de oppositie. Na wat geschuif met de koningen kon Maarten de zijne naar de d-lijn manoeuvreren en zo een opmars van één van zijn pionnen ondersteunen. Pas toen ging Twan met zijn h-pion lopen. Maar het gevolg van alles was wel dat Maarten een zet vóór Twan een dame kon halen. Twan verkreeg de dame wel met schaak, maar toen was er inmiddels een stelling ontstaan waarbij beide spelers een koning, een dame en een pion (beide op de a-lijn) hadden. Maarten durfde het toen wel aan om remise voor te stellen, maar Twan wilde daar niet aan. Er volgden nog een heleboel schaakjes door Twan, totdat hij Maartens pion pakte. Toen kreeg Maarten de gelegenheid schaakjes te gaan geven. En daarbij kon hij een schaak geven met een gelijktijdige aanval op Twans dame. Na de dameruil kon Maarten de nog enige pion incasseren en was het remise. Twan was duidelijk “not amused”. Wat een partij! Spanning en sensatie, wanhoop en ongeloof. Een regelrechte thriller. En een super prestatie van Maarten! Met heel veel plezier heeft schrijver dezes de partij gevolgd. Zulke partijen zie je maar zelden. Eindstand dus 3½-½. En we hebben nu onze eigen DGM (DSC-GM).

DC


Afdrukken   E-mail