De bekerfinale: een echte kraker!

Op vrijdag 30 maart werd de bekerfinale in de beker gespeeld. We mochten gastheer zijn dit jaar: voor mij het hoogtepunt van dit jaar. Er waren vele toeschouwers gekomen: natuurlijk velen van de tegenstander Waalwijk, Koen en Anne Haast  en zelfs de bondsvoorzitter Leon van Gelder was van de partij.

De wedstrijden in de beker zijn altijd volop spanning en sensatie: op de 4 borden kan het kleinste foutje het team de das omdoen! Dit wilden wij in deze wedstrijd ook, maar de tegenstander Waalwijk probeerde daar een stokje voor te steken door met een zeer sterke opstelling te komen? Zou het ons toch lukken om een finalekraker ervan te maken?

Met deze zware tegenstanders in het achterhoofd besloot de teamleider tot een tactische: Mark zou geofferd worden op 1, Philippe zou op bord 3 genoeg hebben aan remise en Roelant en Maarten zouden met wit vol voor de winst spelen.

Als eerste was Philippe klaar tegen Wilbert Scheurs. Die opende met Pf3 en b3. Dit had Philippe de week ervoor nog tegen gehad, dus had weinig moeite om alles goed neer te zetten. Door twee pionnen in het centrum te ruilen kreeg wit twee hangende pionnen. Daarop forceerde wit het centrum en verloor hij een pion en werd er veel afgeruild. Wit bood daarop remise aan wat Philippe na overleg aannam. Een prima resultaat, Philippe, tegen een tegenstander die ruim 100 ratingpunten meer heeft!

Ook de tweede speler die klaar was, hield zich prima aan de strategie: Roelant speelde op bord 4 tegen Hans Sinnige. Aangezien dit het enige bord was waar wij op papier een sterkere speler hadden, moest hier zeker gewonnen worden. In de gesloten Siciliaan speelde zwart een pionoffer waardoor de stukken van wit weinig ruimte kregen. Zwart ruilde daarop vele stukken af en bood remise aan. Roelant moest echter doorspelen en een winstpoging verzinnen. Die kwam er in de vorm van een truc waarbij een loper verschalkt werd en het volle punt werd binnengehaald.

Degene die zich niet aan de teamstrategie hield, was de teamleider zelf! Nou ja, de tegenstander van Maarten, met ook bijna 100 ratingpunten meer, werkte ook niet erg mee! In de Alpine Siciliaan besloot Remco Sprangers het centrum open te breken waardoor er combinaties in de stelling kwamen. Hierin voelt Maarten zich als een vis in het water en won een kwaliteit. Echter kreeg zwart daarmee twee lopers die als een mes in de koningsstelling van wit sneden. Dit zorgde voor een constante dreiging die tot het einde van de partij zou blijven. Één winnende voortzetting werd gemist ( zoals uitgelegd na de partij door Anne Haast ) en dat bleek het enige kansje te zijn. Maarten bood remise aan wat na overleg werd aangenomen.

DSC

Waalwijk

 
Maas , M. (Mark) 1828 Hoogendoorn , J.H.A. (Joost) 2327 0 - 1
Burght van der, M. (Maarten) 2127 Sprangers , R. (Remco) 2220 ½ - ½
Blankert , J.P. (Philippe) 1924 Schreurs , W. (Wilbert) 2062 ½ - ½
Schoots , R.R. (Roelant) 1959 Sinnige , H. (Hans) 1845 1 - 0
Gemiddelde Rating: 1960 Gemiddelde Rating: 2114 2-2

Afdrukken   E-mail